Kiedy potrzebna jest rynoplastyka rewizyjna
Rynoplastyka rewizyjna dotyczy nosa operowanego już raz lub kilka razy, gdy potrzebna jest kolejna operacja, aby poprawić jego kształt, funkcję albo jedno i drugie. Najczęstsze powody to nieregularny lub opadający czubek, zbyt mocno obniżony lub asymetryczny grzbiet, nos, który wygląda na „operowany”, albo oddychanie, które pogorszyło się po pierwszej operacji.
W porównaniu z pierwszą rynoplastyką chirurg pracuje na tkankach już zmienionych: z wewnętrznymi bliznami, chrząstką zmniejszoną lub przesuniętą i skórą mniej elastyczną.
Dlatego często potrzebne są przeszczepy chrząstki, zwykle pobierane z przegrody, z ucha lub, w trudniejszych przypadkach, z żebra.
Nasze podejście jest ostrożne: zanim chirurg zaproponuje operację, ocenia, czy możliwa do osiągnięcia poprawa naprawdę jest warta kolejnego zabiegu. Czasem uczciwa odpowiedź brzmi: warto poczekać albo wykonać mniejszą korektę.
Jak przebiega operacja
Podczas konsultacji chirurg bada nos od wewnątrz i z zewnątrz, ocenia, ile chrząstki pozostało i jaka jest jakość skóry, oraz wyjaśnia, co realnie można poprawić. Dokumentacja medyczna z pierwszej operacji, jeśli ją masz, bardzo pomaga.
Rynoplastykę rewizyjną wykonuje się zwykle techniką otwartą, która daje pełny wgląd w struktury do odbudowy. Chirurg w razie potrzeby usuwa wewnętrzną tkankę bliznowatą, odbudowuje podparcie przeszczepami chrząstki i koryguje ewentualne skrzywienie przegrody.
Na koniec zakłada wewnętrzne podparcia i zewnętrzną szynę termoplastyczną. Czas trwania operacji zależy od zakresu pracy i zwykle jest dłuższy niż przy pierwszej rynoplastyce.




